Ef ég diffra vin minn og tegra hann svo, verður hann þá með fasta C eftir tegrunina?

Svar

Sumarstarfsmaður Vísindavefsins var mjög áfjáður í að komast til botns í þessu máli, svo áfjáður, að hann svaf lítið nóttina eftir að umhugsunin hófst. Fyrsta vandamálið var vissulega að velja vin við hæfi, ekki voru allir tilbúnir að vera diffraðir. Sem betur fer fyrir vísindaheiminn þekkjast einstaklingar sem hafa lítinn áhuga á stærðfræði. Svokallaðir heimspekingar falla sumir í þann hóp en annar eiginleiki þeirra er að velta endalaust öllum sköpuðum hlutum fyrir sér. Með þetta í huga var lítið mál að klófesta einn speking á háskólasvæðinu.

Á meðan heimspekingurinn velti því fyrir sér hvort hægt væri að deyja ráðalaus eða hvort ekki væri nauðsynlegt að snúa við og sækja sjálfan sig ef maður gleymdi sér, þá fór áðurnefndur starfsmaður hamförum og rifjaði upp allar gömlu góðu diffrunarreglunar (eða deildunarreglur ef menn kjósa). Eftir drykklanga stund hnoðaði hann af miklum móð saman tveimur reglum og úr varð höfuðregla heimspekidiffurreiknings. Eins og við var að búast minnkaði heimspekingurinn um helming og varð heldur línulegur.

Starfsmenn Vísindavefsins ráða ráðum sínum.

Eftir það gat heimspekingurinn einungis velt fyrir sér einum hlut í einu og var kominn ansi nálægt því að deyja ráðalaus. Starfsmaðurinn fann þá í miklum flýti stofnfall heimspekingins og þá var hægur vandi að tegra hann til baka. En eins og spyrjandi óttaðist var fastinn fremur til vandræða. Eftir að hafa integrate-að (ísl. tegrun eða heildun ef menn kjósa) heimspekinginn var hann með constant (ísl. fasti) um sig miðjan, enda C-ið tákn bumbunnar.

Heimspekingurinn var ekki alls kostar sáttur við sitt hlutskipti og bað um að vera tegraður á gamla góða íslenska mátann. Þá var fastinn orðinn að K. Ekki gekk það heldur en þá ljómaði starfsmaðurinn upp og áttaði sig á hvað þyrfti að gera: „Við búum okkur til ákveðnar forsendur, í anda fjármálafyrirtækjanna, og notum svo diffurjöfnu fyrir hliðraðan heimspeking til að ákvarða fastann.“ Heimspekingurinn hafði nú lent illa í breyttum forsendum bankanna en hann gat ekki annað en látið reyna á þetta. Eftir nokkra umhugsun var fastinn orðinn að veruleika, fastinn var orðinn þekkt stærð og því lítið mál að temja hann og bæta honum við heimspekinginn.

Fastinn var það stór að heimspekingurinn varð allur beittari í hugsun eftir tilraunina og laumaði svörum að sumarstarfsmanninum. Nú veit hann allt um hvort hægt sé að deyja ráðalaus og hvort maður þurfi að snúa við ef maður gleymir sér. En það bíður betri tíma.

Mynd:

• Mathematics - Wikipedia, the free encyclopedia. (Sótt 4.7.2012).

---

Hafi einhverjir lesendur ekki þegar áttað sig þá er rétt að taka fram að þetta er föstudagssvar. Ef einhver sannleikskorn finnast í því lentu þau þar fyrir misskilning.