Spurning

Why do male last names in Icelandic end with -son instead of -sonur?

Spyrjandi

Eric Eduard Heinen

Svar

In Old Icelandic, when the word sonr formed the second part of a compound, i.e. Magnús-son, Sigurðs-son, the final -r (-ur) was dropped in nominative singular, and the same morphology is used in Modern Icelandic. E.g.:
  • Nom. Magnús Sigurðsson (son(u)r)
  • Acc. Magnús Sigurðson (son)
  • Dat. Magnúsi Sigurðsyni (syni)
  • Gen.Magnúsar Sigurðssonar (sonar)
In the word dóttir on the other hand, no change of this sort occurred. In Old Icelandic the ending was -er (-ir) in nominative singular and -or (-ur) for all other cases. Again, the morphology remains unchanged in Modern Icelandic.
  • Nom. Guðrún Sigurðardóttir (dóttir)
  • Acc. Guðrúnu Sigurðardóttur (dóttur)
  • Dat. Guðrúnu Sigurðardóttur (dóttur)
  • Gen. Guðrúnar Sigurðardóttur (dóttur)
Further answers in English:
The original question was:
Why is it that male last names in Icelandic are in accusative -son instead of nominative -sonur, even when referred to in nominative, whereas female last names are referred to in nominative case -dóttir and not -dóttur?

Um þessa spurningu

Dagsetning

Útgáfudagur8.4.2011

Tilvísun

Guðrún Kvaran. „Why do male last names in Icelandic end with -son instead of -sonur?“. Vísindavefurinn 8.4.2011. http://visindavefur.is/?id=58065. (Skoðað 19.5.2013).

Höfundur

Guðrún Kvaranprófessor



Leit


Vísindadagatalið

Ólafur Dan Daníelsson
(1877-1957)
( Fyrri Næsti )

Stærðfræðingur og brautryðjandi í stærðfræðiiðkun á Íslandi. Skrifaði bæði vísindaritgerðir, kennslubækur og rit fyrir almenning og kenndi stærðfræði alla ævi.
Lesa meira...

Aðalstyrktaraðili

Happdrætti Háskólans