Hver er skilgreiningin á því "að vera"?

Svar

Sögnin “að vera” getur haft þrjár mismunandi merkingar sem hljóta mismunandi meðhöndlun í rökfræði. "Að vera" má ýmist nota til að mynda umsögn, tilvistarstaðhæfingu eða staðhæfingu um samsemd. Þessu er best lýst með dæmum:

1. Umsögn:
"Snælda er köttur."

Hér er sagnorðið notað til að mynda umsögnina “að vera köttur” sem tengd er við frumlagið “Snælda” í þessari setningu. Í setningunni er það sagt um Snældu að hún sé köttur.


2. Tilvist:
"Kettir eru til."

Hér er mynduð staðhæfing um tilvist katta. Staðhæft er að til sé að minnsta kosti einn einstaklingur sem uppfylli það skilyrði að vera köttur.


3. Samsemd:
"Snælda er Snotra."

Hér er fullyrt að Snælda og Snotra séu sami einstaklingurinn. Hugsum okkur til dæmis að við rekumst á flækingskött sem við tökum að okkur og nefnum Snældu. Stuttu seinna fer fólk að auglýsa eftir kettinum Snotru sem það hefur týnt. Í ljós kemur að Snælda er í raun og veru Snotra; Snælda og Snotra eru sami kötturinn.

Skilgreiningin á "að vera" er því ekki ein, heldur er um þrjár ólíkar skilgreiningar að ræða sem ráðast af notkun sagnarinnar hverju sinni.