Lengi hefur tíðkast að amast við dönskum áhrifum á íslensku og lengur en marga grunar. Ýmsir muna líklega eftir ummælum Arngríms lærða í Crymogæu frá 1609 þar sem hann segir (í þýðingu Jakobs Benediktssonar): Til þess að varðveita hreinleik hennar [þ.e. tungunnar] getum vér einkum stuðst við tvö atriði: annarsvegar handritin sem varðveita fornan hreinleika tungunnar og glæsilegan stíl, hins vegar lítil samskipti við útlendinga. Meira...