Það er erfitt að setja merkimiða á William Blake (1757-1827) og segja má að hann tilheyri hvorki ákveðnu tímabili í skáldskap né fylgi ákveðinni stefnu í ljóðlist. Hann var sannarlega sér á báti í ljóðagerð sinni og naut takmarkaðrar hylli meðal samtímamanna sinna, sem töldu Blake vera furðufugl fremur en alvarlegan listamann og hugsuð.
William Blake hafði þó mikla listræna hæfileika. Hann lærði teikningu og leturgerð á unga aldri og samtvinnaði myndlist og ljóðlist í verkum sínum. Þegar rýnt er í verk Blakes er því nauðsynlegt að skoða þessa tvo þætti saman. Blake leit á myndir og texta sem eina heild, ekki ósvipað því sem gildir um myndasögur nútímans.
Blake gaf sjálfur út langflest verk sín. Útgáfuferlið var flókið og dýrt sem skýrir að einhverju leyti af hverju dreifing bóka hans varð aldrei mikil. Blake risti texta og myndir í koparplötur sem síðan voru þrykktar með bleki á pappír. Síðast málaði Blake myndirnar og skreytti textann.
Blake byrjaði ungur að semja ljóð og gaf út fyrstu ljóðabók sína, Poetical Sketches (1783), 26 ára gamall. Næstu tvær bækur heita Songs of Innocence (1789) og Songs of Experience (1794) og hafa þær jafnan verið gefnar út saman. Umfjöllunarefnið er kristin trú sem var Blake mjög hugleikin. Hann var mjög trúaður, ólst upp við guðsótta og hafði sterkar skoðanir á kenningum Biblíunnar. Blake gerði til dæmis skýran greinarmun á þeim Guði sem birtist annars vegar í Gamla testamentinu og hins vegar í því Nýja. Sá fyrri er strangur en sá síðari blíður.
Stíllinn á Songs of Innocence er léttur og það er bjartsýnisbragur á ljóðunum. Flest þeirra eru skrifuð út frá sjónarhorni barna eða fjalla um börn, gleði þeirra og sakleysi. Þekktasta ljóðið úr bókinni er „The Lamb“. Songs of Experience er mun myrkari og þar má finna andstæður margra ljóðanna úr fyrri bókinni. Ljóðin eru alvarleg og fjalla um glatað sakleysi og illsku. Í þeirri bók er þekktasta ljóðið „The Tyger“.

Jack Kerouack var talinn vera holdgervingur "beat-kynslóðarinnar".