
Falskar minningar geta komið fyrir í sögum sem við segjum hvort öðru um lífshlaup okkar og atburði.

Þekkt dæmi um falskar minningar er vitnisburður John Dean, eins lögfræðinga Richards Nixon, þáverandi Bandaríkjaforseta, en Dean bar vitni gegn Nixon og öðrum fyrir þingnefnd Bandaríkjaþings árið 1973 í tengslum við Watergate-málið.
- ^ Maswood, R. og Rajaram S. (2018). Social Transmission of False Memory in Small Groups and Large Networks. Topics in Cognitive Science 11(4), 687–709. https://doi.org/10.1111/tops.12348
- ^ Wright, D. B. og Loftus, E. F. (2008). Eyewitness Memory. Í G. Cohen og M. Conway (ritstj.). Memory in The Real World. Psychology Press.
- ^ Til að hafa betri hugmynd um þetta þyrfti kerfisbundið að rannsaka alla dóma, eða handahófsvalda, sem hafa fallið yfir nokkurt tímabil, og rannsaka málin upp á nýtt.
- ^ Arndís Anna K. Gunnarsdóttir. (2007, 9. ágúst). Liggur einhver refsing við því að bera ljúgvitni í sakamáli? Vísindavefurinn. https://visindavefur.is/svar.php?id=6748
- ^ Um Watergate-málið sjá: Perlstein, R. (2025, 2. ágúst). Watergate scandal. Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/event/Watergate-Scandal
- ^ Um vitnisburð Dean sjá: Neissier, U. (1981). John Dean’s Memory: A Case Study. Cognition, 9, 1-22. https://doi.org/10.1016/0010-0277(81)90011-1
- ^ Downie, L. (2025, 5. mars). Nixon resigns: Watergate’s legacy. Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/event/Nixon-resigns-Watergates-legacy
- ^ Neisser (1981).
- ^ Á öðrum fundinum var rætt um sakfellingu nokkurra manna sem tengdust stjórn Nixsons. Hlutverk Deans hafði verið að lágmarka skaðann af rannsóknum saksóknara á Watergate-málinu fyrir Nixon. Neisser bendir á að í vitnaleiðslum níu mánuðum eftir fundinn fer Dean rangt með flest sem gerðist á fundinum, meðal annars þetta: Dean sagði Nixon hafa hrósað sér fyrir frammistöðu sína en það gerðist ekki í þeim hluta samtalsins sem Dean vísaði til; Dean sagðist hafa bent á að hann gæti ekki eignað sér heiðurinn af vissum athöfnum en hann gerði ekkert slíkt á fundinum; loks sagðist hann hafa varað við að allt ráðabruggið gæti komist upp einn daginn en á upptökunum kemur hið gagnstæða fram, að allt sé tryggt. Það sem Dean réttilega man af fundinum má leiða af almennri tímalínu atburða: Sakfelling tiltekinna manna og að Nixon hafi verið sáttur við að aðeins þeir voru sakfelldir en ekki fleiri. Dean man meira af seinni fundinum. Sá fór fram um þremur mánuðum fyrir vitnaleiðslurnar og þá loks varar Dean forsetann við að yfirhylmingar og ólöglegt athæfi séu farin að tefla embættistíð hans í hættu. Um miðbik fundarins er skipt um umræðuefni og eftir það man hann nánast ekkert, segir Neisser, en þó eitt: Að forsetinn hafi viljað finna milljón dollara til að múta vitnum – en Dean eignar allt öðrum fundi þá umræðu! Neisser bendir á að umræðuefni fyrri hluta fundarins hafi komið úr skýrslu sem Dean skrifaði og flutti þennan dag, væntanlega hefur flutningurinn verið vel undirbúinn.
- ^ Rétt er að geta þess að John Dean sat af sér dóm fyrir hlutdeild sína í Watergate-málinu, og fyrir tilstilli vitnisburðar hans og sátu aðrir einnig af sér dóma. Sjá: Time (1975, 20. janúar). Watergate: For Three, Sufficient Punishment https://time.com/archive/6846420/watergate-for-three-sufficient-punishment/
- Yfirlitsmynd: Michal Jarmoluk. Free Stock Photo of Person holding a vintage photo among many. (Sótt 21.09.2026).
- Two men talking to each other on a sidewalk. (2016). Picryl.com. https://picryl.com/media/people-talking-people-standing-people-df1771
- Oliver F. Atkins. (1973, 7. mars). John Dean photo portrait as White House Counsel black and white sitting.jpg. Wikimedia Commons. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:John_Dean_photo_portrait_as_White_House_Counsel_black_and_white_sitting.jpg