Sendu inn spurningu

Hér getur þú sent okkur nýjar spurningar um vísindaleg efni.

Hafðu spurninguna stutta og hnitmiðaða og sendu aðeins eina í einu. Einlægar og vandaðar spurningar um mikilvæg efni eru líklegastar til að kalla fram vönduð og greið svör. Ekki er víst að tími vinnist til að svara öllum spurningum.

Persónulegar upplýsingar um spyrjendur eru eingöngu notaðar í starfsemi vefsins, til dæmis til að svör verði við hæfi spyrjenda. Spurningum er ekki sinnt ef spyrjandi villir á sér heimildir eða segir ekki nægileg deili á sér.

Spurningum sem eru ekki á verksviði vefsins er eytt.

Að öðru leyti er hægt að spyrja Vísindavefinn um allt milli himins og jarðar!

=

Árnastofnun - mynd í *Árnarstofnun

Hver er upprunaleg merking orðsins ofbeldi og hvaða orðum er það skylt?

Orðin ofbeldi, ofbeldni 'valdbeiting' og ofbeldinn 'sá sem beitir valdi, ofríki' eru skyld lýsingarorðunum baldinn, beldinn, ballur og baldur og sögninni að bella 'glymja við, skella'. Næst þeim stendur beldinn sem merkir 'ofríkisfullur' og beldni 'ofsi, ákafi'. Lýsingarorðið baldur merkir 'hraustur, djarfur, baldinn', ballur merkir nánast hið sama og baldinn merkir 'ódæll, óstýrilátur'. Of- í ofbeldi, ofbeldni er í herðandi merkingu, í raun er merkingin 'of mikill ofsi eða ákafi'.

Útgáfudagur

24.10.2000

Spyrjandi

Baldvin Kári Sveinbjörnsson

Höfundur

Guðrún Kvaran

prófessor

Tilvísun

Guðrún Kvaran. „Hver er upprunaleg merking orðsins ofbeldi og hvaða orðum er það skylt?“ Vísindavefurinn, 24. október 2000. Sótt 21. nóvember 2017. http://visindavefur.is/svar.php?id=1035.

Guðrún Kvaran. (2000, 24. október). Hver er upprunaleg merking orðsins ofbeldi og hvaða orðum er það skylt? Vísindavefurinn. Sótt af http://visindavefur.is/svar.php?id=1035

Guðrún Kvaran. „Hver er upprunaleg merking orðsins ofbeldi og hvaða orðum er það skylt?“ Vísindavefurinn. 24. okt. 2000. Vefsíða. 21. nóv. 2017. <http://visindavefur.is/svar.php?id=1035>.

Chicago | APA | MLA

Sendu inn spurningu
eða

Vísindadagatalið

Bankað í við

Það er algengur og útbreiddur hjátrúarsiður, einkum meðal kristinna manna, að banka undir eða á viðarborð eða snerta tré, t.d. eftir að menn hafa sagt eitthvað ógætilegt. Þessi siður á líklega rætur að rekja til þeirrar helgi sem hvílir á krossi Krists eða til annarrar tiltrúar á tré, enda er trjádýrkun af ýmsu tagi ævagömul.