Hvernig er óðal snæuglu?

Svar

Snæuglan (Bubo scandiacus) er ugla túndrunnar. Varplendi hennar er á svæðum norður af 60. gráðu norðlægrar breiddar, allt í kringum norðurskaut. Hún velur sér búsvæði á trjálausum sléttlendum fyrir norðan barrskógabeltið í freðmýrum, það er túndrum, Norður-Ameríku og Evrasíu.

Snæuglan velur sér búsvæði á trjálausum sléttlendum fyrir norðan barrskógabeltið í freðmýrum Norður-Ameríku og Evrasíu.

Snæuglur gera sér hreiður á jörðinni, oftast á hólum eða rústum þar sem vítt er til allra átta. Oft situr annar fuglinn nærri hreiðrinu og fylgist með umhverfinu. Helstu dýrategundir sem snæuglan veiðir eru læmingjar en önnur smá spendýr, svo sem mýs, eru einnig mikilvæg fæða snæuglunnar.

Sum ár eru kölluð læmingjaár. Þá er ofgnótt af þessu sérstæða nagdýri. Þegar svo ber undir eru læmingjar nær eina fæða snæuglunnar á varptíma. Utan slíkra tímabila þarf snæuglan að snúa sér að öðrum tegundum en þar má nefna rjúpu, andfugla og jafnvel svartfugla, auk fjölda spendýrategunda.

Óðul snæugla eru yfirleitt geysilega víðfeðm en fuglarnir þurfa mikla fæðu fyrir sísvanga unga sína. Talið er að fæðuþörf meðalstórs varps sé ríflega 1.500 læmingjar.

Snæugla verpir yfirleitt seint í maí en fjöldi eggja er á bilinu 5-14. Þessum eggjum verpir fuglinn yfir nokkurra daga tímabil. Í góðu árferði og þegar vel gefur í veiði getur viðkoman orðið mikil. Víðast hvar sveiflast stofnstærð snæuglunnar mjög í takt við stofnstærð læmingjans og undirstrikar það mikilvægi hans í fæðu snæuglunnar á varptíma.

Mynd:

• Snowy Owl - Wikipedia, the free encyclopedia. (Sótt 6.6.2012).