Sólin Sólin Rís 03:20 • sest 23:34 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 07:32 • Síðdegis: 19:51 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 01:33 • Síðdegis: 13:32 í Reykjavík
Sólin Sólin Rís 03:20 • sest 23:34 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 07:32 • Síðdegis: 19:51 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 01:33 • Síðdegis: 13:32 í Reykjavík
LeiðbeiningarTil baka

Sendu inn spurningu

Hér getur þú sent okkur nýjar spurningar um vísindaleg efni.

Hafðu spurninguna stutta og hnitmiðaða og sendu aðeins eina í einu. Einlægar og vandaðar spurningar um mikilvæg efni eru líklegastar til að kalla fram vönduð og greið svör. Ekki er víst að tími vinnist til að svara öllum spurningum.

Persónulegar upplýsingar um spyrjendur eru eingöngu notaðar í starfsemi vefsins, til dæmis til að svör verði við hæfi spyrjenda. Spurningum er ekki sinnt ef spyrjandi villir á sér heimildir eða segir ekki nægileg deili á sér.

Spurningum sem eru ekki á verksviði vefsins er eytt.

Að öðru leyti er hægt að spyrja Vísindavefinn um allt milli himins og jarðar!

=

Af hverju dofna og upplitast litir á hlutum sem eru lengi í sólarljósi?

Ari Ólafsson

Endurvarp ljóss frá efnisflötum er með tvennum hætti. Annað er stefnubundin speglun, þar sem innfallshorn er jafnt speglunarhorni. Litasamsetning þessarar speglunar líkist litasamsetningu ljósgjafans. Hin endurvarpsgerðin er ljósdreifing þar sem ljósið dreifist í allar áttir. Litaáferð dreifða ljóssins ræðst af sameindagerð speglunarflatarins. Einfaldast er að líta svo á að flöturinn gleypi alla geislunina en endurgeisli síðan ákveðnum öldulengdum, sem ráðast af sameindabyggingu flatarins. Litasamsetning umhverfis, sem lýst er upp með hvítu ljósi (allar sýnilegar öldulengdir) eða sólarljósi, verður til með þessum hætti. Á fræðimáli heitir þetta Lambertisk speglun (e. Lambertian reflectance).

Skýringarmynd af rafsegulrófinu. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu (vinstra megin við sýnilegt ljós) búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Skýringarmynd af rafsegulrófinu. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu (vinstra megin við sýnilegt ljós) búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Sameindirnar sem stjórna litasamsetningu speglaða ljóssins eru gjarna stórar og brothættar. Orkuinnihald ljóseindanna ræðst af öldulengd, rauðar ljóseindir eru orkuminni en þær bláu og útfjólubláu. Sólarljósið inniheldur allar öldulengdir, en í röku lofti lækkar styrkur útfjólubláa ljóssins, sem er orkumest, vegna ísogs vatnsgufunnar. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Sólbruni verður til með sama hætti. Útfjólubláa ljósið brýtur niður sameindir í húðinni og veldur skemmdum. Skemmdirnar gerast hraðar í þurru lofti en röku.

Mynd:

Höfundur

Ari Ólafsson

dósent emeritus í eðlisfræði við HÍ

Útgáfudagur

2.6.2026

Spyrjandi

Þórunn Helena

Tilvísun

Ari Ólafsson. „Af hverju dofna og upplitast litir á hlutum sem eru lengi í sólarljósi?“ Vísindavefurinn, 2. júní 2026, sótt 2. júní 2026, https://visindavefur.is/svar.php?id=88683.

Ari Ólafsson. (2026, 2. júní). Af hverju dofna og upplitast litir á hlutum sem eru lengi í sólarljósi? Vísindavefurinn. https://visindavefur.is/svar.php?id=88683

Ari Ólafsson. „Af hverju dofna og upplitast litir á hlutum sem eru lengi í sólarljósi?“ Vísindavefurinn. 2. jún. 2026. Vefsíða. 2. jún. 2026. <https://visindavefur.is/svar.php?id=88683>.

Chicago | APA | MLA

Senda grein til vinar

=

Af hverju dofna og upplitast litir á hlutum sem eru lengi í sólarljósi?
Endurvarp ljóss frá efnisflötum er með tvennum hætti. Annað er stefnubundin speglun, þar sem innfallshorn er jafnt speglunarhorni. Litasamsetning þessarar speglunar líkist litasamsetningu ljósgjafans. Hin endurvarpsgerðin er ljósdreifing þar sem ljósið dreifist í allar áttir. Litaáferð dreifða ljóssins ræðst af sameindagerð speglunarflatarins. Einfaldast er að líta svo á að flöturinn gleypi alla geislunina en endurgeisli síðan ákveðnum öldulengdum, sem ráðast af sameindabyggingu flatarins. Litasamsetning umhverfis, sem lýst er upp með hvítu ljósi (allar sýnilegar öldulengdir) eða sólarljósi, verður til með þessum hætti. Á fræðimáli heitir þetta Lambertisk speglun (e. Lambertian reflectance).

Skýringarmynd af rafsegulrófinu. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu (vinstra megin við sýnilegt ljós) búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Skýringarmynd af rafsegulrófinu. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu (vinstra megin við sýnilegt ljós) búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Sameindirnar sem stjórna litasamsetningu speglaða ljóssins eru gjarna stórar og brothættar. Orkuinnihald ljóseindanna ræðst af öldulengd, rauðar ljóseindir eru orkuminni en þær bláu og útfjólubláu. Sólarljósið inniheldur allar öldulengdir, en í röku lofti lækkar styrkur útfjólubláa ljóssins, sem er orkumest, vegna ísogs vatnsgufunnar. Útfjólubláu ljóseindirnar í sólarljósinu búa að nægri orku til að brjóta niður mörg litarefni í smærri sameindir og breyta þannig litaáferð spegilflatarins. Breytingin er oftast í átt að gráma.

Sólbruni verður til með sama hætti. Útfjólubláa ljósið brýtur niður sameindir í húðinni og veldur skemmdum. Skemmdirnar gerast hraðar í þurru lofti en röku.

Mynd:...