Sólin Sólin Rís 06:18 • sest 20:33 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 11:11 • Síðdegis: 23:46 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 04:46 • Síðdegis: 17:33 í Reykjavík
Sólin Sólin Rís 06:18 • sest 20:33 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 11:11 • Síðdegis: 23:46 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 04:46 • Síðdegis: 17:33 í Reykjavík
LeiðbeiningarTil baka

Sendu inn spurningu

Hér getur þú sent okkur nýjar spurningar um vísindaleg efni.

Hafðu spurninguna stutta og hnitmiðaða og sendu aðeins eina í einu. Einlægar og vandaðar spurningar um mikilvæg efni eru líklegastar til að kalla fram vönduð og greið svör. Ekki er víst að tími vinnist til að svara öllum spurningum.

Persónulegar upplýsingar um spyrjendur eru eingöngu notaðar í starfsemi vefsins, til dæmis til að svör verði við hæfi spyrjenda. Spurningum er ekki sinnt ef spyrjandi villir á sér heimildir eða segir ekki nægileg deili á sér.

Spurningum sem eru ekki á verksviði vefsins er eytt.

Að öðru leyti er hægt að spyrja Vísindavefinn um allt milli himins og jarðar!

=

Hvað er þetta bif- í bifreið?

Guðrún Kvaran

Upprunalega spurningin hljóðaði svona:

Hvaðan kemur orðið „bif“ úr bifreið, bifhjól?

Sögnin að bifa merkir ‘hræra, hreyfa, hagga’ og þekktist þegar í fornu máli. Miðmyndarsögnin bifast merkir ‘hreyfast’ og í fornu máli að ‘skjálfa af ótta’. Hvorugkynsorðið bif merkir ‘hræring, það að bifast’.

Sögnin bifa finnst í öllum Norðurlandamálum samkvæmt Íslenskri orðsifjabók Ásgeirs Blöndal Magnússonar (1989:54). Í færeysku og nýnorsku biva, sænsku bäva, dönsku bæve. Hún finnst einnig í forngermönskum málum, sbr. fornensku bifian, fornháþýsku bibên, í nútímaþýsku beben.

Bifreið er þannig reið (‘vagn’) sem bifast, bifhjól hjól sem bifast, í báðum tilvikum fyrir eigin vélarafli. Í Ritmálssafni Orðabókar Háskólans er elsta dæmi um bifreið frá því seint á 19. öld. Í tímaritinu Eimreiðinni frá 1905 er þetta dæmi sem sýnir vel hvað liggur að baki orðinu:

Hugmyndin um bifreiðar (mótórvagna, sjálfhreyfivagna) er ævagömul.

Þarna sést að fleiri orð var verið að nota um faratækið en bifreið varð ofan á.

Heimildir og mynd:

Höfundur

Guðrún Kvaran

prófessor

Útgáfudagur

4.9.2026

Spyrjandi

Kári Hrafn Ágústsson

Tilvísun

Guðrún Kvaran. „Hvað er þetta bif- í bifreið?“ Vísindavefurinn, 4. september 2026, sótt 4. september 2026, https://visindavefur.is/svar.php?id=88646.

Guðrún Kvaran. (2026, 4. september). Hvað er þetta bif- í bifreið? Vísindavefurinn. https://visindavefur.is/svar.php?id=88646

Guðrún Kvaran. „Hvað er þetta bif- í bifreið?“ Vísindavefurinn. 4. sep. 2026. Vefsíða. 4. sep. 2026. <https://visindavefur.is/svar.php?id=88646>.

Chicago | APA | MLA

Senda grein til vinar

=

Hvað er þetta bif- í bifreið?
Upprunalega spurningin hljóðaði svona:

Hvaðan kemur orðið „bif“ úr bifreið, bifhjól?

Sögnin að bifa merkir ‘hræra, hreyfa, hagga’ og þekktist þegar í fornu máli. Miðmyndarsögnin bifast merkir ‘hreyfast’ og í fornu máli að ‘skjálfa af ótta’. Hvorugkynsorðið bif merkir ‘hræring, það að bifast’.

Sögnin bifa finnst í öllum Norðurlandamálum samkvæmt Íslenskri orðsifjabók Ásgeirs Blöndal Magnússonar (1989:54). Í færeysku og nýnorsku biva, sænsku bäva, dönsku bæve. Hún finnst einnig í forngermönskum málum, sbr. fornensku bifian, fornháþýsku bibên, í nútímaþýsku beben.

Bifreið er þannig reið (‘vagn’) sem bifast, bifhjól hjól sem bifast, í báðum tilvikum fyrir eigin vélarafli. Í Ritmálssafni Orðabókar Háskólans er elsta dæmi um bifreið frá því seint á 19. öld. Í tímaritinu Eimreiðinni frá 1905 er þetta dæmi sem sýnir vel hvað liggur að baki orðinu:

Hugmyndin um bifreiðar (mótórvagna, sjálfhreyfivagna) er ævagömul.

Þarna sést að fleiri orð var verið að nota um faratækið en bifreið varð ofan á.

Heimildir og mynd:...