Sendu inn spurningu

Hér getur þú sent okkur nýjar spurningar um vísindaleg efni.

Hafðu spurninguna stutta og hnitmiðaða og sendu aðeins eina í einu. Einlægar og vandaðar spurningar um mikilvæg efni eru líklegastar til að kalla fram vönduð og greið svör. Ekki er víst að tími vinnist til að svara öllum spurningum.

Persónulegar upplýsingar um spyrjendur eru eingöngu notaðar í starfsemi vefsins, til dæmis til að svör verði við hæfi spyrjenda. Spurningum er ekki sinnt ef spyrjandi villir á sér heimildir eða segir ekki nægileg deili á sér.

Spurningum sem eru ekki á verksviði vefsins er eytt.

Að öðru leyti er hægt að spyrja Vísindavefinn um allt milli himins og jarðar!

=

Hvar finnst blæösp á Íslandi?

Blæösp (Populus tremula) finnst einkum í Mið- og Norður-Evrópu og Asíu. Íslenska blæöspin hefur fundist villt á sex stöðum á landinu. Erlendis getur blæöspin orðið 10-25 m há, en hefur hæst mælst 13 metrar hér á landi.



Blæöspin hefur aðeins fundist villt á sex stöðum á Íslandi. Tveimur stöðum á Norðurlandi og fjórum á Austurlandi.

Blæöspin þolir beit afar illa og því hefur beitarálag víða um land bitnað illa á henni. Hún vex því oft sem runni út frá rótarskotum, einkum í framræstum móum og kjarrlendi.

Frekara lesefni á Vísindavefnum:

Mynd: Flóra Íslands

Útgáfudagur

9.8.2007

Spyrjandi

Örn Ísleifsson

Höfundur

Jón Már Halldórsson

líffræðingur

Tilvísun

Jón Már Halldórsson. „Hvar finnst blæösp á Íslandi?“ Vísindavefurinn, 9. ágúst 2007. Sótt 23. maí 2017. http://visindavefur.is/svar.php?id=6749.

Jón Már Halldórsson. (2007, 9. ágúst). Hvar finnst blæösp á Íslandi? Vísindavefurinn. Sótt af http://visindavefur.is/svar.php?id=6749

Jón Már Halldórsson. „Hvar finnst blæösp á Íslandi?“ Vísindavefurinn. 9. ágú. 2007. Vefsíða. 23. maí. 2017. <http://visindavefur.is/svar.php?id=6749>.

Chicago | APA | MLA

Sendu inn spurningu
eða

Vísindadagatalið

Grafarsiðir

Elstu merki sem gætu bent til þess að búið hafi verið um lík, eru rúmlega 100.000 ára gömul. Líkamsleifum neanderdalsmanns var komið fyrir í stellingu sem minnir á barn í móðurkviði og sumir telja að blómum hafi verið stráð yfir. Steinaldarmenn grófu hina látnu oft í hellisgólf og stundum voru bein látinna lituð rauð. Algengt var víða um heim að höfuð var losað frá bol til að koma í veg fyrir að hinn látni gengi aftur.