Sólin Sólin Rís 08:58 • sest 17:24 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 07:17 • Síðdegis: 19:38 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 01:08 • Síðdegis: 13:35 í Reykjavík
Sólin Sólin Rís 08:58 • sest 17:24 í Reykjavík
Tunglið Tunglið Rís 00:00 • Sest 00:00 í Reykjavík
Flóð Flóð Árdegis: 07:17 • Síðdegis: 19:38 í Reykjavík
Fjaran Fjara Árdegis: 01:08 • Síðdegis: 13:35 í Reykjavík
LeiðbeiningarTil baka

Sendu inn spurningu

Hér getur þú sent okkur nýjar spurningar um vísindaleg efni.

Hafðu spurninguna stutta og hnitmiðaða og sendu aðeins eina í einu. Einlægar og vandaðar spurningar um mikilvæg efni eru líklegastar til að kalla fram vönduð og greið svör. Ekki er víst að tími vinnist til að svara öllum spurningum.

Persónulegar upplýsingar um spyrjendur eru eingöngu notaðar í starfsemi vefsins, til dæmis til að svör verði við hæfi spyrjenda. Spurningum er ekki sinnt ef spyrjandi villir á sér heimildir eða segir ekki nægileg deili á sér.

Spurningum sem eru ekki á verksviði vefsins er eytt.

Að öðru leyti er hægt að spyrja Vísindavefinn um allt milli himins og jarðar!

=

Hversu algeng eru eldgos í Bandaríkjunum og hvers vegna heyrum við svo sjaldan um þau?

Emilía Dagný Sveinbjörnsdóttir

Samkvæmt upplýsingum frá Global Volcanism Program hjá Smithsonian-stofnuninni, sem heldur úti umfangsmiklum gagnagrunni um eldstöðvar og eldgos í heiminum, hafa 165 eldstöðvar í Bandaríkjunum gosið á nútíma (Holocene), það er á síðustu um 12.000 árum. Flestar virkar eldstöðvar á nútíma er því að finna í Bandaríkjunum, eins og nánar er fjallað um í svari við spurningunni Í hvaða landi eru flest virk eldfjöll?

Það kann að hljóma einkennilega að í Bandaríkjunum séu fleiri virkar eldstöðvar en í öðrum löndum, enda heyrist sjaldan af eldgosum þar. Í því sambandi er mikilvægt að hafa í huga að virk eldstöð er ekki það sama og eldstöð sem gýs oft. Eldfjall getur talist virkt samkvæmt viðmiðinu um gos á nútíma þótt þúsundir ára séu frá síðasta gosi.

Þegar rýnt er í gögn kemur þó í ljós að eldgos eru alls ekki sérstaklega sjaldgæf á bandarískum yfirráðasvæðum. Hér þarf að hafa í huga að tölur Global Volcanism Program fyrir Bandaríkin ná ekki aðeins til þess sem kallað er samliggjandi ríki[1] heldur einnig til Alaska, Hawaii og eyjasvæða sem heyra undir Bandaríkin. Samkvæmt gagnagrunninum hafa 39 eldstöðvar gosið á þessum svæðum frá 1960 til 2025 og alls hófust 226 staðfest gos á tímabilinu, eða að meðaltali um 3,4 gos á ári.

Svæði sem GVP telur til Bandaríkjanna Fjöldi gosa 1960–2025 Hlutfall
Alaska og Aljútaeyjar160 70,8%
Norður-Maríanaeyjar3415,0%
Hawaii2511,1%
48 samliggjandi ríki Bandaríkjanna41,8%
Bandaríska Samóa31,3%
Samtals226100%

Mikil eldvirkni á bandarískum yfirráðasvæðum skýrist af legu þeirra á nokkrum mjög jarðfræðilega virkum svæðum. Í Alaska og á Aljútaeyjum, sem og við Norður-Maríanaeyjar, tengist eldvirknin sökkbeltum þar sem einn jarðskorpufleki sekkur undir annan. Við slíkar aðstæður myndast kvika sem getur risið upp og myndað langar raðir eldfjalla. Alaska og Aljútaeyjar eru hluti af eldhringnum svonefndum (e. Ring of Fire), belti mikillar jarðskjálfta- og eldvirkni umhverfis Kyrrahafið. Eldfjöllin í Cascade-fjallgarðinum á vesturströnd Bandaríkjanna, þar á meðal Mount St. Helens, tengjast einnig sökkbelti.

Eldvirknin á Hawaii á sér hins vegar aðra skýringu. Þar eru eldfjöllin ekki við flekamót heldur yfir heitum reit djúpt undir Kyrrahafsflekanum. Þegar flekinn færist yfir heita reitinn myndast röð eldfjalla, en þau sem eru nú yfir eða næst honum eru virkust.

Eldfjöll í Bandaríkjunum. Kortið sýnir dreifingu eldfjalla í Alaska og Aljútaeyjum, á vesturhluta meginlands Bandaríkjanna og á eyjasvæðum í Kyrrahafi, Hawaii, Norður-Maríanaeyjum og Bandarísku Samóa. Litir táknanna sýna hversu mikil ógn er talin stafa af einstökum eldfjöllum, frá mjög lítilli (blár) til mjög mikillar (rauður).

Eldfjöll í Bandaríkjunum. Kortið sýnir dreifingu eldfjalla í Alaska og Aljútaeyjum, á vesturhluta meginlands Bandaríkjanna og á eyjasvæðum í Kyrrahafi, Hawaii, Norður-Maríanaeyjum og Bandarísku Samóa. Litir táknanna sýna hversu mikil ógn er talin stafa af einstökum eldfjöllum, frá mjög lítilli (blár) til mjög mikillar (rauður).

Hvers vegna kann þá að virðast sem eldgos séu sjaldgæf í Bandaríkjunum? Skýringin felst að stórum hluta í því hvar eldvirknin er. Eins og taflan sýnir hófust aðeins fjögur af 226 staðfestum gosum tímabilsins í 48 samliggjandi ríkjum Bandaríkjanna, öll í Mount St. Helens í Washington-ríki. Langflest gosin urðu í Alaska og á Aljútaeyjum, en töluverð eldvirkni var einnig á Hawaii og á bandarískum eyjum í Kyrrahafi.

Hér getur einnig skipt máli hvernig við hugsum um Bandaríkin landfræðilega. Þegar rætt er um Bandaríkin sjá margir líklega fyrst fyrir sér samliggjandi ríkin 48, en tengja síður afskekkt svæði á borð við Aljútaeyjar eða Norður-Maríanaeyjar við landið. Eldgos þar verða því ekki endilega hluti af þeirri mynd sem við höfum af eldvirkni í Bandaríkjunum.

Þessu til viðbótar getur það hvað telst fréttnæmt haft áhrif á það hversu oft við heyrum af þessum gosum. Eldgos sem verða nálægt byggð, ógna fólki eða innviðum eða hafa mikil áhrif á samgöngur, eru líklegri til að vekja alþjóðlega athygli en lítil eða miðlungsstór gos á afskekktum svæðum. Mörg eldgos í Alaska, á Aljútaeyjum og öðrum afskekktum bandarískum eyjasvæðum geta því farið fram hjá almenningi hér á landi, þótt þau séu skráð og vöktuð af eldfjallafræðingum.

Eldgos eru því ekki sjaldgæf á bandarískum yfirráðasvæðum í heild, en þau verða að langmestu leyti fjarri þeim svæðum sem við tengjum helst við Bandaríkin.

Tilvísun:
  1. ^ Í ensku er talað um Conterminous United States eða Contiguous United States og vísar það til samfelldu fylkjanna 48 (auk Washington D.C.) sem deila ytri landamærum, en undanskilur fylkin Alaska og Hawaii.

Heimildir og myndir:

Upphaflega var spurt:
  • Hvað getið þið sagt mér um eldgosatíðni og eldfjallavirkni í Bandaríkjunum (þar sem mér skilst að þau séu flest)?
  • Fyrst virk eldfjöll eru flest í Bandaríkjunum, hvers vegna eru eldgos þá samt svona sjaldgæf þar?

Höfundur þakkar Sigurði Steinþórssyni, prófessor emeritus í jarðfræði, fyrir yfirlestur og gagnlegar athugasemdir.

Höfundur

Emilía Dagný Sveinbjörnsdóttir

landfræðingur og starfsmaður Vísindavefsins

Útgáfudagur

28.10.2026

Spyrjandi

Örn

Tilvísun

Emilía Dagný Sveinbjörnsdóttir. „Hversu algeng eru eldgos í Bandaríkjunum og hvers vegna heyrum við svo sjaldan um þau?“ Vísindavefurinn, 28. október 2026, sótt 28. október 2026, https://visindavefur.is/svar.php?id=86985.

Emilía Dagný Sveinbjörnsdóttir. (2026, 28. október). Hversu algeng eru eldgos í Bandaríkjunum og hvers vegna heyrum við svo sjaldan um þau? Vísindavefurinn. https://visindavefur.is/svar.php?id=86985

Emilía Dagný Sveinbjörnsdóttir. „Hversu algeng eru eldgos í Bandaríkjunum og hvers vegna heyrum við svo sjaldan um þau?“ Vísindavefurinn. 28. okt. 2026. Vefsíða. 28. okt. 2026. <https://visindavefur.is/svar.php?id=86985>.

Chicago | APA | MLA

Senda grein til vinar

=

Hversu algeng eru eldgos í Bandaríkjunum og hvers vegna heyrum við svo sjaldan um þau?
Samkvæmt upplýsingum frá Global Volcanism Program hjá Smithsonian-stofnuninni, sem heldur úti umfangsmiklum gagnagrunni um eldstöðvar og eldgos í heiminum, hafa 165 eldstöðvar í Bandaríkjunum gosið á nútíma (Holocene), það er á síðustu um 12.000 árum. Flestar virkar eldstöðvar á nútíma er því að finna í Bandaríkjunum, eins og nánar er fjallað um í svari við spurningunni Í hvaða landi eru flest virk eldfjöll?

Það kann að hljóma einkennilega að í Bandaríkjunum séu fleiri virkar eldstöðvar en í öðrum löndum, enda heyrist sjaldan af eldgosum þar. Í því sambandi er mikilvægt að hafa í huga að virk eldstöð er ekki það sama og eldstöð sem gýs oft. Eldfjall getur talist virkt samkvæmt viðmiðinu um gos á nútíma þótt þúsundir ára séu frá síðasta gosi.

Þegar rýnt er í gögn kemur þó í ljós að eldgos eru alls ekki sérstaklega sjaldgæf á bandarískum yfirráðasvæðum. Hér þarf að hafa í huga að tölur Global Volcanism Program fyrir Bandaríkin ná ekki aðeins til þess sem kallað er samliggjandi ríki[1] heldur einnig til Alaska, Hawaii og eyjasvæða sem heyra undir Bandaríkin. Samkvæmt gagnagrunninum hafa 39 eldstöðvar gosið á þessum svæðum frá 1960 til 2025 og alls hófust 226 staðfest gos á tímabilinu, eða að meðaltali um 3,4 gos á ári.

Svæði sem GVP telur til Bandaríkjanna Fjöldi gosa 1960–2025 Hlutfall
Alaska og Aljútaeyjar160 70,8%
Norður-Maríanaeyjar3415,0%
Hawaii2511,1%
48 samliggjandi ríki Bandaríkjanna41,8%
Bandaríska Samóa31,3%
Samtals226100%

Mikil eldvirkni á bandarískum yfirráðasvæðum skýrist af legu þeirra á nokkrum mjög jarðfræðilega virkum svæðum. Í Alaska og á Aljútaeyjum, sem og við Norður-Maríanaeyjar, tengist eldvirknin sökkbeltum þar sem einn jarðskorpufleki sekkur undir annan. Við slíkar aðstæður myndast kvika sem getur risið upp og myndað langar raðir eldfjalla. Alaska og Aljútaeyjar eru hluti af eldhringnum svonefndum (e. Ring of Fire), belti mikillar jarðskjálfta- og eldvirkni umhverfis Kyrrahafið. Eldfjöllin í Cascade-fjallgarðinum á vesturströnd Bandaríkjanna, þar á meðal Mount St. Helens, tengjast einnig sökkbelti.

Eldvirknin á Hawaii á sér hins vegar aðra skýringu. Þar eru eldfjöllin ekki við flekamót heldur yfir heitum reit djúpt undir Kyrrahafsflekanum. Þegar flekinn færist yfir heita reitinn myndast röð eldfjalla, en þau sem eru nú yfir eða næst honum eru virkust.

Eldfjöll í Bandaríkjunum. Kortið sýnir dreifingu eldfjalla í Alaska og Aljútaeyjum, á vesturhluta meginlands Bandaríkjanna og á eyjasvæðum í Kyrrahafi, Hawaii, Norður-Maríanaeyjum og Bandarísku Samóa. Litir táknanna sýna hversu mikil ógn er talin stafa af einstökum eldfjöllum, frá mjög lítilli (blár) til mjög mikillar (rauður).

Eldfjöll í Bandaríkjunum. Kortið sýnir dreifingu eldfjalla í Alaska og Aljútaeyjum, á vesturhluta meginlands Bandaríkjanna og á eyjasvæðum í Kyrrahafi, Hawaii, Norður-Maríanaeyjum og Bandarísku Samóa. Litir táknanna sýna hversu mikil ógn er talin stafa af einstökum eldfjöllum, frá mjög lítilli (blár) til mjög mikillar (rauður).

Hvers vegna kann þá að virðast sem eldgos séu sjaldgæf í Bandaríkjunum? Skýringin felst að stórum hluta í því hvar eldvirknin er. Eins og taflan sýnir hófust aðeins fjögur af 226 staðfestum gosum tímabilsins í 48 samliggjandi ríkjum Bandaríkjanna, öll í Mount St. Helens í Washington-ríki. Langflest gosin urðu í Alaska og á Aljútaeyjum, en töluverð eldvirkni var einnig á Hawaii og á bandarískum eyjum í Kyrrahafi.

Hér getur einnig skipt máli hvernig við hugsum um Bandaríkin landfræðilega. Þegar rætt er um Bandaríkin sjá margir líklega fyrst fyrir sér samliggjandi ríkin 48, en tengja síður afskekkt svæði á borð við Aljútaeyjar eða Norður-Maríanaeyjar við landið. Eldgos þar verða því ekki endilega hluti af þeirri mynd sem við höfum af eldvirkni í Bandaríkjunum.

Þessu til viðbótar getur það hvað telst fréttnæmt haft áhrif á það hversu oft við heyrum af þessum gosum. Eldgos sem verða nálægt byggð, ógna fólki eða innviðum eða hafa mikil áhrif á samgöngur, eru líklegri til að vekja alþjóðlega athygli en lítil eða miðlungsstór gos á afskekktum svæðum. Mörg eldgos í Alaska, á Aljútaeyjum og öðrum afskekktum bandarískum eyjasvæðum geta því farið fram hjá almenningi hér á landi, þótt þau séu skráð og vöktuð af eldfjallafræðingum.

Eldgos eru því ekki sjaldgæf á bandarískum yfirráðasvæðum í heild, en þau verða að langmestu leyti fjarri þeim svæðum sem við tengjum helst við Bandaríkin.

Tilvísun:
  1. ^ Í ensku er talað um Conterminous United States eða Contiguous United States og vísar það til samfelldu fylkjanna 48 (auk Washington D.C.) sem deila ytri landamærum, en undanskilur fylkin Alaska og Hawaii.

Heimildir og myndir:

Upphaflega var spurt:
  • Hvað getið þið sagt mér um eldgosatíðni og eldfjallavirkni í Bandaríkjunum (þar sem mér skilst að þau séu flest)?
  • Fyrst virk eldfjöll eru flest í Bandaríkjunum, hvers vegna eru eldgos þá samt svona sjaldgæf þar?

Höfundur þakkar Sigurði Steinþórssyni, prófessor emeritus í jarðfræði, fyrir yfirlestur og gagnlegar athugasemdir....